یوسف لنگرودی : سال ۱۳۸۸ را در حالی به پایان رساندیم که جنبش کارگری ایران، با مقاومت گسترده ای در برابر تعرضات دولت اسلامی و سرمایه داران از حقوق خود دفاع کرد، هر چند این دفاع همواره نتایج مورد نظر را نیز در بر نداشت. اما رشد و گسترش مبارزات ضداستبدادی مردم ایران که به بهانه ی تقلب انتخاباتی آغاز شد، امکانات جنبش کارگری برای سازماندهی مقاومت را صد چندان کرده است. و حال در شرایطی وارد سال ۱۳۸۹ می شویم و به استقبال اول ماه مه می رویم که جنبش مطالباتی مزد و حقوق بگیران و تهیدستان شهری در نتیجه ی بحرانی تر شدن وضعیت اقتصاد و حذف یارانه ها روزبه روز ابعاد گسترده تری به خود می گیرد. جنبشی که ترس در میان حکومتیان را دامن زده و اختلافات میان مجلس شورای اسلامی و دولت احمدی نژاد را بیش از پیش گسترش داده است.
ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
نظام جمهوری اسلامی مانع اصلی گسترش تولید داخلی و حمایت از کار
چرا کسی از عیدی و پاداش آخر سال کارگران ننوشت؟ (مریم محسنی)
